طبيعت شمال كشور هميشه اولين انتخابم براي سفر بوده است. بهتر است بگويم براي رفع خستگي و دلتنگي براي من شمال جايگاه ويژه اي دارد. مهم نيست در كجاي آن باشم ، مهم اين است كه بوي دلچسب گياهان و ساحل سربلند و جنگل هاي بي رقيبش را حس كنم. به همين دلايل است كه در طول سال ۳ الي ۴ بار به اين منطقه سفر مي كنم هرچند كوتاه.
اين بار برخلاف اكثر مواقع از جاده ي سرسبز چالوس راهي نشديم چرا كه به دنبال راهي ديگر براي رسيدن به شمال بوديم. از سمنان و سپس جاده ي شهميرزاد به سمت ساري و از آنجا به گرگان سرسبز رفتيم و بعد از گذر روزهايي چند ، به مازندران آمديم و با عبور از شهرهاي زيباي آن بار ديگر از جاده ي چالوس به سمت تهران پر دود حركت كرديم.
مثل هميشه عكس هاي فراواني ميهمان دوربين من شدند كه بنا به عادت چند تايي از آنها را با شما قسمت مي كنم ، شايد برايتان جديد باشد.
عكس 1 ( ۵۴۰ كيلوبايت )
عكس 2 ( ۵۷۰ كيلوبايت )
عكس 3 ( ۳۷۰ كيلوبايت )
عكس 4 ( ۳۰۰ كيلوبايت )
عكس 5 ( ۳۳۰ كيلوبايت )
عكس 6 ( ۳۰۰ كيلوبايت )
------------------------------------------------------
پي نوشت ها :
۱- حال خوبي ندارم.
۲- در كمد ها و كشو هاي پُر خرت و پرت ، دست نوشته هاي زيادي پيدا كرده ام كه هم تاريخ دارند و هم يادآور گذشته ها هستند. گاهي وقت ها ، يادآوري خاطره ها بسيار خوب است.
۳- تازه فهميده ام واقعيت چقدر تلخ است ! مخصوصا وقتي از زبان شاه ماهي ها آنها را بشنوي !
۴- بايد به فكر نوشتن مقاله اي براي شماره ي جديد خاكستري باشم.
شاد باشيد
