مدتي ست در عالم جواني و ترانه سرايي ، برخوردهايي با آهنگسازان جوان داشته ام. كساني كه بعضا" سعي دارند كارهاي خوب و مفيد صورت دهند اما هنوز راه خود را پيدا نكرده اند.
در اين ميان جالب ترين نكته شايد برخورد با افرادي است كه به گفته ي خودشان سعي دارند موسيقي داخل را متحول كنند. حال سوال اينجاست كه تحول را در چه بايد ديد ؟ فرصت كاري براي تحقق افكار در زندگي من هنوز به طور جدي نمود پيدا نكرده ولي پيشنهاداتي در اين زمينه داشته ام كه به دلايل زيادي با افكار من همسو نبوده اند.
آهنگسازي ايميل مي زند و بعد از معرفي كوتاه خود پيشنهاد همكاري مي دهد. دو مورد بوده كه ترانه هايي به آنان سپرده ام ولي حاصل اين همكاري نتيجه اي جز مشاهده ي دوگانگي عقايد نداشته است. خواننده اي صدايش را مي فرستد ولي با من همسو نيست. اين مثالها يا نشان دهنده ي ضعف افكار من در ترانه است و يا اشتباه آقايان در درك معني تحول در موسيقي.
به شخصه معتقدم در حال حاضر نمي توانم با افكاري كه در درون خود دارم كار جدي كنم. عدم همخواني ترانه هاي من با جامعه دليل اصلي اين مساله است. ولي حرف من اين است كه چرا آهنگسازي كه به قول خودش به دنبال متحول كردن موسيقي ايران است تحول را فقط در موسيقي مي بيند و از من ِ به ظاهر ترانه سرا درخواست ترانه اي مبتذل و در بهترين حالت ترانه اي ساده با موضوع هاي تكراري مي كند ؟ مگر نه اين است كه فدم اول براي تحول در موسيقي ، نگاه جديد تر به ذات ترانه است ؟ ترانه اي كه در اوج تكرار مكررات خود قرار گرفته و راهيي براي گريز از اين زندان پيدا نمي كند. آيا اگر من بر روي بهترين ملودي ترانه اي تكراري با موضوع هاي دستمالي شده بنويسم ترانه و موسيقي مان دجار تحول مي شود ؟
اين سوالي ست كه دوست دارم تمامي آهنگسازان ، خوانندگان و حتي ترانه سرايان جوان به آن پاسخ دهند. شايد من اشتباه مي كنم.
دوستدار شما ، احمد فتاحي
-------------------------------------------------
اضافه شده در ۱۶ مرداد :
نفهمیدی ، نديدي و نگغتم !
عبادنگاه من بودي عزيزم
به جاي هر نماز عارفانه
زيارتگاه من بودي عزيزم
زيادي هم بي ربط نيست ! با حال و هواي مرداد ماه من !
